Tuberculose
|
Net als cholera maakte tuberculose (tbc) vooral slachtoffers onder het arme
deel van de bevolking. De hogere standen brachten de ziektetoestand van de armen in verband met een gebrek aan moraal. Maar tegen het eind van de 19e eeuw voelden particulieren en gemeente zich steeds meer verantwoordelijk voor de sociale omstandigheden die de ziekte in de hand werkten. Er werden verenigingen opgericht die zich
bezighielden met de bestrijding van tbc. Ook ontstond de therapie waarbij de zieke in een omgeving van schone lucht, schoon water en
goede voeding werd geplaatst. Zo ontstonden vlak na de eeuwwisseling de eerste sanatoria
in Nederland.
Het consultatiebureau van de Vereniging ter Bestrijding van Tuberculose organiseerde de strijd tegen de ziekte, die bestond uit voorkoming, opsporing, behandeling, onderzoek en nazorg. Huisbezoeksters bezochten de mensen thuis en gaven adviezen over een gezonde woonsituatie. Zwakken werden uitgezonden naar herstellingsoorden. Doordat patiënten zich niet altijd aan de langdurige medicijnkuur hielden, ontstonden resistente vormen van tuberculose die moeilijk te bestrijden zijn. Ook nu worden we in Nederland nog regelmatig opgeschrikt door een geval van ‘open’, zeer besmettelijke, tbc. Tuberculose heerst nog steeds in andere delen van de wereld. |
 BRONNEN ANDERE ZIEKTE? |
BRONNEN
Tuberculoselijder
Een lompenfamilie
Vakantiekolonie
Amsterdamse bleekneusjes
Openluchtschool
Gezondheid is de grootste schat
Onderzoek naar tbc